Mors alfabesi, bir mesajın harflerini, rakamlarını, noktalama işaretlerini ve özel karakterlerini temsil etmek için standartlaştırılmış kısa ve uzun eleman dizilerini kullanarak telgraf bilgilerini iletmek için bir yöntemdir. Kısa ve uzun öğeler, anahtarlamada sesler, işaretler veya darbelerle oluşturulabilir ve genellikle "noktalar" ve "tire" olarak bilinir.
Mors kodu birkaç yolla iletilebilir: orijinal olarak bir telgraf teli boyunca elektrik darbeleri olarak, ancak aynı zamanda bir ses tonu, kısa ve uzun tonlu bir radyo sinyali veya mekanik veya görsel bir sinyal (örneğin, yanıp sönen bir ışık) olarak. Aldis lambası veya heliograf gibi cihazlar kullanarak. Mors kodu yalnızca iki durum (açık ve kapalı) kullanılarak iletilir, bu nedenle dijital kodun erken bir hali olarak kabul edilebilir. Ancak, bilgilerin kodunu çözmek için duraklama uzunlukları gerektiğinden teknik olarak ikili(binary) değildir.
Mors alfabesi Amerikada ilk defa kullanılmaya başlandığı zaman bazı uluslararası harflerden yoksundu, bu yüzden 1851 yılında uluslarası bir türü olan "International Morse Code" tanıtılmıştır.